29/5/2009

We zijn een weekendje naar Antwerpen met zijn drieën. Heerlijk! Na al die jaren rechtszaak eindelijk weer even lekker ontspannen. Eens kijken of we nog weten hoe dat moet. Je kunt nu toch niets meer doen dan wachten op de uitspraak. Dan kun je net zo goed weer aan jezelf leren denken, het gezin voorop gaan stellen. En dat is precies wat we dit weekend doen.Vanmorgen heb ik ons hondje naar mijn zwangere vriendin gebracht. Zij denkt eraan om net als ons, een Yorkshire terrier te nemen als haar kindje straks de leeftijd krijgt dat het om een huisdier gaat vragen. Ze wil alvast kijken of het inderdaad wat voor haar is en heeft aangeboden om in de zomervakantie op onze hond te passen voor een paar weken. Nu haalt ze haar ook al geregeld op om lekker te gaan wandelen. Wandelen is goed voor je als je zwanger bent. Een hondje maakt wandelen tenminste nog leuk… Ik vertelde haar dus over Antwerpen en vroeg of het misschien slim zou zijn om tijdens dat weekend te oefenen met Diva. Straks is 3 weken ineens heel veel; een ander verhaal dan zo nu en dan een uurtje wandelen. Ze kan maar beter weten wat het ECHT inhoudt voordat we voor 3 weken vertrokken zijn. Mijn vriendin vond dat een heel leuk idee. Vanmorgen dus hondje weggebracht, daarna naar het Gelderlandplein gereden om kattenvoer te halen voor de kat, die het weekend alleen thuis zal zijn. Dat heeft ie vaker gedaan en dat gaat goed. Als hij maar genoeg eten en drinken heeft. Naar de kattenbak kan hij zelf. De hond moet worden uitgelaten. Dat is het verschil tussen hond en kat als je een weekendje weg wilt. Thuisgekomen van de hectiek in de vroege ochtend, ben ik de koffers gaan inpakken. Tussen 12 en half 1 kwamen mijn mannen een voor een thuis. Die heb ik van een kop zelfgemaakte soep voorzien en toen vertrokken we, lekker vroeg. We zouden ver voor de spits gaan rijden. Half 1 was het plan, half 2 werd het. Maar dat was nog steeds ruim op tijd. DACHTEN we. Behalve dat ik me in mijn verhaaltje ‘dirty hairy’ al eens had afgevraagd wat Pinksteren in houdt en ik sindsdien weet dat het met terugkomst Jezus, vlammetje en bijeenkomst apostelen te maken heeft, weet ik sinds vanmiddag ook dat Pinksteren betekent: IN DE FILE STAAN!! In ellendig lange files. Vanaf waar je woont tot aan je bestemming FILE. En zo leer ik door de jaren heen, beetje bij beetje wat pinksteren inhoudt.

27/5/2009

Mijn man en zijn advocaat hebben een ontzettend goed stuk geschreven ten behoeve van de dupliek van mijn man vandaag, in de zaak Holleeder. Ik denk dat het openbaar ministerie hiermee op zijn minst niet blij zal zijn geweest. Niemand vindt het leuk om in welke situatie dan ook, terecht te worden gewezen, of te horen te krijgen dat je het niet goed hebt gedaan. Niet op je werk, niet door een leraar op school, niet door je ouders, niet door je partner, niet door een vriend of vriendin...Laat staan als je advocaat-generaal bent en staat voor het openbaar ministerie, in de prestigieuze Holleederzaak. En je tegenstander je opdonder na opdonder geeft door te vertellen hoe onzorgvuldig, ongemotiveerd en niet-grondig je met je missie bent omgegaan; jou vertelt dat je zo enorm 'niet-overtuigd' van je zaak overkomt en dat het overduidelijk is waarom je steeds weer een ander standpunt moet innemen om verdachte 'misschien dan op deze manier?' hopelijk schuldig te kunnen laten lijken en je daardoor juist steeds ongeloofwaardiger wordt. En dat je WEET dat je tegenstander, de verdediging nog eens gelijk heeft ook... Voor mijn gevoel is dat vandaag gebeurd en kreeg het openbaar ministerie zodanig, vandaag billenkoek van mijn man en zijn advocaat. Het gaat er bij mij dan ook niet in, dat zij met een voldaan gevoel naar huis is gegaan. Op misdaadjournalist is de dupliek door de ogen van een buitenstaander te lezen. Grappig dat die persoon mijn visie deelt, korte en heldere weergave.Vanuit de Bunker hebben we direct wat dingetjes gedaan, waar we al 3,5 jaar geen 'normale' tijd voor hebben gehad, omdat er snel of minder snel, altijd weer een volgende zittingsdag aankwam die een intensieve voorbereiding vergde. We zijn lekker met zijn tweeen naar de Gamma en de Praxis gereden en hebben daar gewoon wat rondgeslenterd en eindelijk die boodschappen gedaan die al tijden op de lijst stonden. Daarna hebben we met onze zoon een hapje gegeten om vervolgens WEER naar Gamma en Praxis te gaan. Met zijn drieen in de Gamma rond zwalken... Hoe burgerlijk, maar hoe heerlijk het voor ons voelde!!Eenmaal thuis is mijn man zelfs thuis gebleven. Bij ons, bij zijn gezin. Hij is eens niet terug gegaan naar kantoor. Hij zou lekker op de bank naar voetbal gaan kijken. Nou, dat heeft MAX 5 minuten geduurd, want daarna was de zagerij geopend (zzzzzz...). En daar ligt hij dan op de bank voetbal te kijken; met zijn ogen dicht en hard snurkend. Ik laat hem lekker liggen, totdat hij uit zichzelf wakker zal worden. Hij zal waarschijnlijk slaapdronken naar bed strompelen, ik erachter aan, om dan samen heerlijk lepeltje-lepeltje als een blok in een heeeele diepe slaap te vallen.

26/5/2009

Afschuwelijk. Het raakte me diep. Ik heb een moment intens naar foto's van haar en haar gezin zitten kijken en daar een heel verdrietige traan om gelaten. Toen belde een andere vriendin 'of ik het al had gehoord van het overleden vriendinnetje' en dan heb je geen telefoongesprek van 10 minuutjes... Na ons gesprek ben ik snel naar kantoor geraced, waar mijn man de laatste loodjes aan het leggen is, aan zijn aller aller allerlaatste woord (Dupliek in Hoger Beroep) in de 'rechtszaak van de eeuw', die van Holleeder, waar ook wij al 3,5 jaar in zitten. Ik had beloofd om zijn dupliekstukken nog van redactie te voorzien, maar moest wel om 12uur alweer weg. Ik had een 'touch-up' afspraak voor mijn getatoeëerde wenkbrauwen (ik heb van mijzelf maar halve... heel stom!). Stuk gelezen, sjeesen naar de salon, daarna weer terug naar kantoor om de ondertussen nieuw ontstane documenten te bekritiseren en corrigeren. Om half 5 via de Albert Heijn naar huis, snel eten koken, want mijn zoon moest repeteren voor de schoolmusical waar hij de hoofdrol in heeft veroverd en naar pianoles. Het werd een ovenschotel, die ondanks de snelheid waarin deze gemaakt was, gelukkig toch heel lekker was gelukt. Ondertussen nog een wasje gedraaid, de hond gedouched, want zij stonk naar 'natte hond' vanwege de regen.

Ik heb de dag weer overleefd, ben alleen nu wel een beetje gaar, want vannacht heb ik niet geslapen door het noodweer. Mijn man kwam pas diep in de nacht thuis, dus daar zat bange ik, alleen. Met buiten loeiharde knallen, akelige flitsen, 100km per uur stormende windstoten en hagelballen ter grootte van golfballen die uit de lucht kletterden. OMG! Ik was ZO bang! Mijn zoon vind het juist rustgevend en sliep er heerlijk doorheen en de hond was nog banger dan ik. Aan haar had ik niks.Toen mijn man eindelijk thuis kwam en met mij samen in bed stapte, viel ook hij direct als een blok in slaap. Naah.. Feit: hond Diva en ik samen doodsbang in bed, met slapende man naast ons. Kind in ander kamer ook in heerlijke rust. Resultaat: Diva en ik konden NIET slapen, maar durfden ook niet het bed uit om mij van een kalmerende kop thee te voorzien. Te verwachten effect morgen: ipv aandachtig luisteren naar de dupliek van mijn man, stiekeme hazeslaapjes verdoezelen voor omstanders...