27/5/2009

Mijn man en zijn advocaat hebben een ontzettend goed stuk geschreven ten behoeve van de dupliek van mijn man vandaag, in de zaak Holleeder. Ik denk dat het openbaar ministerie hiermee op zijn minst niet blij zal zijn geweest. Niemand vindt het leuk om in welke situatie dan ook, terecht te worden gewezen, of te horen te krijgen dat je het niet goed hebt gedaan. Niet op je werk, niet door een leraar op school, niet door je ouders, niet door je partner, niet door een vriend of vriendin...Laat staan als je advocaat-generaal bent en staat voor het openbaar ministerie, in de prestigieuze Holleederzaak. En je tegenstander je opdonder na opdonder geeft door te vertellen hoe onzorgvuldig, ongemotiveerd en niet-grondig je met je missie bent omgegaan; jou vertelt dat je zo enorm 'niet-overtuigd' van je zaak overkomt en dat het overduidelijk is waarom je steeds weer een ander standpunt moet innemen om verdachte 'misschien dan op deze manier?' hopelijk schuldig te kunnen laten lijken en je daardoor juist steeds ongeloofwaardiger wordt. En dat je WEET dat je tegenstander, de verdediging nog eens gelijk heeft ook... Voor mijn gevoel is dat vandaag gebeurd en kreeg het openbaar ministerie zodanig, vandaag billenkoek van mijn man en zijn advocaat. Het gaat er bij mij dan ook niet in, dat zij met een voldaan gevoel naar huis is gegaan. Op misdaadjournalist is de dupliek door de ogen van een buitenstaander te lezen. Grappig dat die persoon mijn visie deelt, korte en heldere weergave.Vanuit de Bunker hebben we direct wat dingetjes gedaan, waar we al 3,5 jaar geen 'normale' tijd voor hebben gehad, omdat er snel of minder snel, altijd weer een volgende zittingsdag aankwam die een intensieve voorbereiding vergde. We zijn lekker met zijn tweeen naar de Gamma en de Praxis gereden en hebben daar gewoon wat rondgeslenterd en eindelijk die boodschappen gedaan die al tijden op de lijst stonden. Daarna hebben we met onze zoon een hapje gegeten om vervolgens WEER naar Gamma en Praxis te gaan. Met zijn drieen in de Gamma rond zwalken... Hoe burgerlijk, maar hoe heerlijk het voor ons voelde!!Eenmaal thuis is mijn man zelfs thuis gebleven. Bij ons, bij zijn gezin. Hij is eens niet terug gegaan naar kantoor. Hij zou lekker op de bank naar voetbal gaan kijken. Nou, dat heeft MAX 5 minuten geduurd, want daarna was de zagerij geopend (zzzzzz...). En daar ligt hij dan op de bank voetbal te kijken; met zijn ogen dicht en hard snurkend. Ik laat hem lekker liggen, totdat hij uit zichzelf wakker zal worden. Hij zal waarschijnlijk slaapdronken naar bed strompelen, ik erachter aan, om dan samen heerlijk lepeltje-lepeltje als een blok in een heeeele diepe slaap te vallen.