27/11/2006

Al sinds maanden loopt het water niet weg in onze jacuzzi. Ik ben inmiddels gewend om die kraan niet meer te gebruiken, maar op een dag was ik het ‘vergeten’ en bij wijze van automatisme hang ik mijn hoofd over de rand van het bad om mijn haren te wassen. Met mijn haar al helemaal nat gespoeld word ik er plotseling weer aan herinnerd dat het water niet wegstroomt; er blijft een laagje water liggen. Dat wordt een tafereel met de dweil, waar ik water mee moet opzuigen en dan oversteken naar de douchecabine om het daar uit te wringen. Godsgruwelijke… %$!!#!!! Ik probeer het water dus tóch 'zo' weg te krijgen. Ik haal de afvoerstop weg en vraag me af of er dan misschien een prop rozenblaadjes in de afvoer zit? Dat kon naar mijn idee gemakkelijk, want Keanu lag altijd in bad te bubbelen met van die bruisende badballen en hij koos ook wel eens badballen waar rozenblaadjes in zaten. Het zou mij dus niet verbazen…Afin, ik hang nog steeds onhandig met mijn hoofd over die rand en ik prop heel moeilijk mijn wijs- en middelvinger in die afvoerpijp. "Gatver!", denk ik, "het zijn geen rozenblaadjes, het is een dot haar!! IEIEW!!". Het voelt heel dik en helemaal snotterig aan en het moet wel een behoorlijke bos zijn, want ik krijg het er niet meteen uit met mijn vingers. Ik probeer nog dieper in het putje te graaien om meer grip te krijgen. "Yes!" Ik voel dat ik beet heb, haal de prop uit de afvoerput en gooi het meteen in de badkuip (want het voelde echt, echt, echt heel goor!). Ik dacht bij mezelf: "uuh, wat vies, zo'n he-le dikke vieze prop haar." "Maar…" tiedie diedie tiedie diedie (spannende thriller muziek) "wat ligt dat er raar bij?!" Een fractie durf ik nog lachend te denken dat die dot haar eigenlijk wel op onze Yorkshire Terrier lijkt als zij onder douche staat en nat is ... Zo’n spits snuitje, 4 van die pootjes en van die natte lange haartjes in dezelfde kleur… Dat is ook toevallig! Terwijl ik die 'dot haren' zo neerlegde en ik aan 'ons-hondje-in-natte-douche-toestand' moest denken... Ha !! Nou, ik kan je vertellen; die gedachte duurde NIET langer dan een 100ste seconde, want opeens werd het zwart voor mijn ogen en begon ik te krijsen als een big !! Ik had opeens door dat die overeenkomst met ons hondje helemaal niet gefantaseerd was, maar dat het de gruwelijke werkelijkheid was. Het was namelijk een muis die ik met mijn blote vingers uit dat afvoerputje had gevist !! Een muis die er al maanden voor zorgde dat het water niet wegstroomde, met zijn snotterige leeggelopen  vieze harige lijfje (OMG!!), waaruit die spitse pootjes en een snuitje uit te voorschijn staken. O! MY! GOD!! Oh mijn God !! AAAAAAAAAAAAH… WAAH WAH WAAH… IE IE IE IE IE !!! Ik wist niet of ik moest flauwvallen of moest gaan rennen. Of moest ik huilen?? Mijn lichaam bepaalde voor me: ik werd verlamd, weliswaar met heel veel gekrijs. Ik kon nog net mijn zoon roepen die waarschijnlijk aan de manier waarop ik geluiden maakte al hoorde waar het om ging: "Een muis zeker?" vroeg ie heel droog. JAAAA, Oh My God, ZOOOO VIES !! Ik dacht bijna verontwaardigd hoe hij zo kalm kon blijven?! Hij vond het wel zielig voor me, terwijl hij me gadesloeg en zag hoe mijn verlamdheid omsloeg naar hysterisch gekrijs en gespring. Hij keek me aan en het zal er wel debiel uit hebben gezien, want hij schoot keihard in een slappe lach waar hij niet meer uit leek te komen. Uiteindelijk zei hij tussen het lachen door: "O, ik moet echt even pap bellen." En die hoorde me al krijsen op de achtergrond. Keanu legde aan zijn vader uit wat er aan de hand was en belooft plechtig dat hij die muis in een zak buiten bij het vuil zou leggen. Dat heeft ie gedaan, mijn grote held! Toen mijn man thuiskwam zei hij knipogend tegen mij: "Nou, ik ben heel erg trots op je hoor !! Jij hebt zomaar die verstopping verholpen... ;)."

Maar dat wilde ik helemaal niet !!

21/11/2006

Mijn man en ik zitten in de auto om nog wat boodschapjes te doen, voordat we ons gaan optutten voor het etentje van vanavond met advocaat Jan Hein Kuijpers en zijn vriendin Renata. We willen namelijk vieren dat Marcel na 8 maanden  in de cel te hebben gezeten, eindelijk weer op vrije voeten loopt. Hij was als vermeend medeverdachte mee gezogen in een heel groot proces om Willem Holleeder heen. Ik ben blij dattie weer bij me is.

Ik zit dus zo gezellig tegen hem aan te kletsen en zeg dat ik al weet wat ik aan trek: mijn zwarte krijtstreeppak, mijn roze overhemd, een zwarte stropdas om, torenhoge stiletto lakschoenen aan en mijn zwarte Dolce & Gabbana bril met nude-roze getinte glazen. Marcel zegt dat hij in zijn zwarte Armani pak gaat, hmmm... Lekker met zo'n overhemd eronder. Dat staat hem zo gedistingeerd, that's how I like him most! We gaan helemaal in stijl naar het etentje in The Dylan. Gezellig!! Zo zitten we te keuvelen, als ik op een gegeven moment krijg ik een beetje last krijg van mijn knie. Ik wrijf erover. Ik merk een aantal behoorlijke bobbels op en zeg tegen mijn man: "Schat, voel eens… hier zitten hele dikke bobbels." Hij betast mijn knie en zegt: "Nou, inderdaad."
Ik word een beetje ongerust en begin nog wat bewuster over mijn knie te voelen en vraag me af wat het dan kan zijn. Het doet geen pijn… Maar de bobbels zijn zo dik! Terwijl ik mezelf 'onderzoek', krijg ik een beetje lacherig een déja vu.

Toen ik op de middelbare school zat, had ik me op een ochtend verslapen en had mezelf met heel veel haast aangekleed om niet al te laat op school te komen. Eenmaal in de klas moest  ik nog even naar het toilet, dat was er thuis natuurlijk bij ingeschoten. Daar zat ik op de pot, met mijn spijkerbroek op mijn knieën, toen ik opeens een zwart slap dingetje zag dat uit mijn broekspijp omhoog stak. Het voelde wat flubberig aan  en omdat ik niet wist wat het was vond ik het best een beetje eng. Ik trok er toch maar aan en ik kon het zo uit mijn broekspijp trekken. Ik leek wel een goochelaar! Er kwam geen eind aan! Wat was nu het geval. Die ochtend was ik door de haast in de eerste de beste broek gesprongen die ik in het donker tegen kwam. Daarin had waarschijnlijk nog een panty gezeten vanwege de kou. Zo had ik het 'setje' die bewuste ochtend zeker ook weer aangetrokken, waardoor de panty dus nog gewoon in de broek zat. Doordat ik te laat was en snel, snel in de broek was gesprongen heb ik dat niet opgemerkt en heb de panty met mijn voet de broekspijp in geduwd!! Dat zwarte rare slappe dingetje dat hier in de w.c. van school uit mijn broek kwam, was een HELE PANTY!!  Wat een giller !

Met deze lachwekkende gedachte zit ik  grijnzend in de auto, nog steeds aan mijn knie te voelen. Die knobbels zijn wel heel raar van vorm en wat ook gek is, er zit totaal geen gevoel in die bulten. Ik dacht opeens aan gisteravond. Het was die dag zo koud geweest. Ik was heel moe en bibberig en ben snel uit mijn kleren in mijn nakie in mijn bed gesprongen. Mijn kleren had ik gewoon naast mijn bed gegooid. Ik had zeker vanmorgen zonder te kijken dezelfde spijkerbroek opgeraapt, schoon ondergoed uit de la gepakt en... die zelfde spijkerbroek weer aangetrokken. Je raadt het al: Die raarvormige, gevoelloze knobbels op mijn knie waren geen enge bulten, het was deze keer ook niet een panty, maar nu was het de ‘tangaslip’ die ik de dag ervoor had aan gehad, die nu mijn been vergezelde in mijn broekspijp.

Gelukkig leven we niet meer in de tijd van grote gebreide onderbroeken !